Pelabuhan Bintulu: Menang untuk Sarawak, Menang untuk Malaysia?

Penyerahan Pelabuhan Bintulu kepada Kerajaan Sarawak dengan pampasan RM1.8 bilion bukan sekadar urusan pentadbiran sebuah pelabuhan. Ia merupakan antara peristiwa paling signifikan dalam sejarah hubungan Persekutuan-Sarawak sejak Perjanjian Malaysia 1963 (MA63).

Bagi sesetengah pihak, ia dilihat sebagai kemenangan besar Sarawak. Bagi yang lain, ia menimbulkan persoalan sama ada Kerajaan Persekutuan sedang melepaskan terlalu banyak aset strategik kepada negeri.

Namun persoalan yang lebih penting ialah: adakah langkah ini baik untuk rakyat Malaysia?

Hakikatnya, Pelabuhan Bintulu bukan pelabuhan biasa. Ia dibangunkan sebagai nadi eksport gas asli cecair (LNG) Malaysia dan menjadi antara aset logistik serta tenaga paling strategik negara. Sebab itulah pelabuhan tersebut diletakkan di bawah bidang kuasa Persekutuan selama puluhan tahun.

Maka apabila Kerajaan Persekutuan bersetuju menyerahkan semula pelabuhan tersebut kepada Sarawak melalui pembayaran pampasan RM1.8 bilion, keputusan itu bukan sekadar transaksi kewangan. Ia merupakan pengiktirafan bahawa Sarawak kini mempunyai kapasiti kewangan, pentadbiran dan institusi yang cukup kukuh untuk mengurus sendiri aset strategik yang sebelum ini dianggap terlalu penting untuk dilepaskan.

Dari sudut positif, langkah ini boleh mempercepat pembangunan ekonomi Sarawak. Keputusan berkaitan pelabuhan, logistik, tenaga dan industri hiliran tidak lagi perlu melalui lapisan birokrasi yang panjang antara Kuching dan Putrajaya. Kerajaan negeri boleh menyelaraskan pembangunan Pelabuhan Bintulu secara terus dengan agenda ekonomi Sarawak termasuk sektor LNG, petrokimia dan perdagangan antarabangsa.

Namun dalam masa yang sama, rakyat Malaysia juga berhak bertanya satu soalan yang sukar.

Jika Sarawak boleh mengambil alih Pelabuhan Bintulu hari ini, aset strategik apa lagi yang akan menjadi subjek rundingan pada masa hadapan?

Persoalan ini bukan bertujuan menolak hak Sarawak. Sebaliknya ia menyentuh masa depan struktur Persekutuan Malaysia sendiri.

Apabila sebuah negeri semakin berupaya mengurus hasil, pelabuhan, sumber asli dan institusi ekonominya sendiri, maka hubungan antara negeri dan Persekutuan secara semula jadi akan berubah. Ia mungkin menghasilkan federalisme yang lebih matang. Namun ia juga boleh mewujudkan tuntutan baharu daripada negeri-negeri lain yang merasakan mereka turut berhak memperoleh autonomi yang lebih luas.

Lebih penting lagi, kejayaan sesuatu dasar tidak boleh diukur melalui siapa yang memiliki aset tersebut. Rakyat tidak mendapat manfaat hanya kerana nama pemilik bertukar daripada Kerajaan Persekutuan kepada Kerajaan Sarawak.

Ukuran sebenar kejayaan ialah sama ada pengambilalihan itu menghasilkan pekerjaan yang lebih banyak, pelaburan yang lebih besar, kos logistik yang lebih rendah dan pertumbuhan ekonomi yang benar-benar dirasai rakyat biasa.

Jika lima atau sepuluh tahun dari sekarang Pelabuhan Bintulu menjadi lebih cekap, lebih kompetitif dan memberi pulangan lebih besar kepada rakyat Sarawak serta Malaysia, maka keputusan ini akan dikenang sebagai langkah berani yang betul.

Tetapi jika pertukaran ini hanya menukar pemilik tanpa meningkatkan prestasi, maka rakyat tidak memperoleh apa-apa selain simbolisme politik.

Akhirnya, persoalan terbesar bukanlah sama ada Sarawak patut memiliki Pelabuhan Bintulu.

Persoalan yang lebih besar ialah sama ada Malaysia mampu membuktikan bahawa lebih banyak autonomi kepada negeri boleh menghasilkan lebih banyak kemakmuran kepada rakyat.

Kerana rakyat tidak makan simbol.

Rakyat hidup dengan peluang pekerjaan, pendapatan dan kesejahteraan.

Dan itulah ukuran sebenar kejayaan Pelabuhan Bintulu selepas ini.-The Merdeka Times

Please follow and like us:

20

0

20

20